Gedichten

Innerlijk kind

Het is niet te geloven
en ik zou je zeker nooit geloofd hebben
Ik voel me zo gelukkig als het onschuldige kind in de weide
De bloemen en het gras zijn daar nog altijd fris en teer
De fluisterende wind door de bomen is nooit gestopt
Het ruisen en de blauwe luchten als weleer
De wolken drijven voorbij zoals altijd
Geen mens kan dit stoppen
Alleen de illusie van de afgescheidenheid
Ik ben zo gelukkig
Ik heb je weer terug
De kleine wereld, de veiligheid
We zijn weer samen in het nu en de eeuwigheid

Yria Meijer

 

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.