Gedichten

Gedichten

Persona…

Als ik er niet meer ben…
Is dan de droom gedroomd van jou en mij?
Was alles slechts een illusie?
De warme wind streelt fluisterend door mijn verwarde haren.
Het water zachtjes kabbelend over het natte zand kust teder mijn voeten.
Het water is bezaaid met twinkelende gouden sterren, onaantastbaar.
De warme zon omkleedt mijn ontvankelijke lichaam.
Als ik er niet meer ben…

Yria Meijer

 

Stem uit het verleden

Waar kom jij zo opeens vandaan?
Zo vertrouwd en zo luid!
Was jij al niet lang geleden het zwijgen opgelegd?
Ik raak in paniek, ik kan het niet.
Het gaat me niet lukken.
Ik hoor hier niet te zijn.

Klamp me vast aan het moeizaam behaalde houvast,
voetje voor voetje langs de lijn
Durf ik los te laten?
Kijk maar wat er van komt.
Schichtig kijk ik in de donkere diepte
waar de vrijheid lonkt
Ik waag de sprong.
Je bent goed zoals je bent,
zingt een stem van binnen.
Een duizelingwekkende stralende stroming van kleurrijk licht
met ontelbare sterren.
Het duister is gezwicht…

Yria Meijer

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

w

Connecting to %s